Góðan og blessaðan daginn.
Það er skrambi fínn dagur framundan. Ekkert í gangi, ekkert að gerast. Bara dinglumdangl. Jú, reyndar verður að þvo þvott. Kerling á barn sem hefur útlit ævintýraprinsessu, en þessi litla prinsessa er hinn mesti sóði. Kerling skilur ekki hvaðan barnið hefur þessa sóðatendensa, enda sjálf með eindæmum þrifin. Kerling hefur þó sínar grunsemdir og liggur karlinn og hans gen undir grun. Kerling hefur nefnilega oft staðið karl sinn að svínaríi. Þannig keypti kerling handa karli glæsilega rándýra æfingatösku, enda fór karlinn að rækta sjálfan sig fyrir um ári síðan og fór að mæta á fótbolta- og hlaupaæfingar. Kerling hefur ekkert orðið vör við þessa æfingatösku. Reyndar var kerling búin að gleyma tilvist þessarar tösku. Og ekki hefur hún orðið vör við æfingaföt karls í þvottinum. Reyndar hefur kerling ekkert leitt hugann að þessu, enda um nóg annað að hugsa. Einn morguninn, þegar kerling opnaði forstofuskápinn til að ná í kápu sína og skó, gaus á móti henni hræðilegur fnykur. Minnti lykt þessi á nálykt, svo stæk var hún. Datt kerlingu því helst í hug að eitthvað væri dautt í skápnum, að kötturinn hefði falið bráð sína þarna og hefði svo ekkert komist að henni, því skápurinn er oftast lokaður. Upphófst nú mikil leit. Var allt rifið út úr skápnum, en ekkert fannst. Ekkert lítið fugls- eða músarlík var að finna ofan í skóm heimilismanna eða í vettlingaskúfunni. Beindist nú athygli kerlingar að efri hillum skápsins. Var þar frekar snyrtilegt um að litast, ekkert dautt þar við fyrstu sýn. Var þar bara að finna æfingatöskuna góðu, sem og nokkur teppi og dúnúlpu. Af einhverri rælni opnaði kerling æfingatöskuna. Og þar voru upptök fnyksins mikla. Úldnir íþróttaskór og mygluð æfingaföt. Kerling botnar ekkert í þessu, enda karl mjög þrifalegur maður. En það eru þessir leyndu sóðatendensar, sem endurspeglast svo í afkvæminu. Við allsherjartiltekt í barnaherberginu nú fyrir skömmu var ýmislegt undarlegt dregið fram í dagsljósið. Þannig hafði afkvæmið troðið skítugum fötum undir kommóðuna (skýringin var sú að hún nennti ekki að fara með þetta í óhreinatauið), og jafnframt var margt grunsamlegt í dótakössunum, sumt líktist epli, annað líktist bananahýði.
Kerling hefur því staðið í ströngu við að uppfræða heimilismenn um gildi hreinlætis og góðrar tiltektar. Nú er bara að vona að það skili sér.