27. maí 2004

Dópið börnin

Dóttir kerlingar er í vinahópi. Komið var að kerlingu að halda vinahópafund í dag. Kerling var í öngum sínum, því hvað er verra en börn með illa lyktandi hendur sem hafa verið hvar sem er hvenær sem er, kl. 17:00, glorhungruð og geðvond vegna blóðsykursfalls, þreytt og úttauguð eftir langan skóladag?

Kerling lagði á ráðin. Fór út í búð á leiðinni heim, keypti snúða, kleinuhringa, kex með extra miklu súkkulaði, djús með miklum sykri og sleikjó. Náði í litla angann sem valhoppaði spenntur vegna fyrirhugaðs vinafundar út í bíl (venjulega þarf kerling að draga angann út úr skólanum með valdi) og keyrði heim í kotið við undirleik söng mjóraddaðs barns. Á slaginu fimm fóru börnin að tínast inn. Á slaginu 10 mínútur yfir fimm voru snúðar og tilheyrandi bornir fram. Þegar börnin voru augljóslega komin í sykurvímu og komin með gljáa í augun, var farið í bochia með appelsínum og sítrónum. Korter í sex var kominn galsi í mannskapinn, kominn tími á meiri sykur. Börnin látin fá vel innpakkaðan sleikjó, sem þau fengu ekki að borða fyrr en þeim tókst að opna pakkann með annarri hendi. Svo var sest og spilað memory meðan sleikibrjóstsykurinn var soginn af áfergju. Svo var farið í feluleik. Þá fóru leikar að æsast og augljóslega rétt farið að örla á fráhvarfseinkennum. En þá fóru foreldrarnir að koma og sækja börnin sín. Þannig að hættan var forbí, kerling losnaði við að taka afleiðingum gjörða sinna, börnin voru komin í vörslu foreldra þegar fráhvarfseinkennin urðu all-veruleg. Auðvitað var litli angi kerlingar með jafn mikil fráhvarfseinkenni og hinir gríslingarnir, en kerling hleypti anganum bara út, sem hljóp út í vorið eins og belja nýsloppin úr vetrarprísundinni. Einhver öskur og óhljóð bárust inn um gluggann með suðaustanáttinni, en kerling lokaði bara glugganum og fór að huga að hugðarefnum sínum.