Ber

Ekki það að kerling hafi verið ber (fyrir utan þegar hið hefðbundna morgunbað á sér stað, sem og tiltekin tegund af leikfimi), heldur er kominn sá árstími þegar kerling og hennar hyski fer að huga að berjum.

Kerling er orðin það mikilsverð berjatínslukona að Snjófus er farinn að reiða sig á árlegt liðsinni hennar í þeim efnum. Ákveðið hefur verið að gefa Ströndum einn sjéns í viðbót og er berjaferð þangað fyrirhuguð fyrstu helgina í september. Samkvæmt áreiðanlegum heimildum heimamanna mun berjaspretta þar vera góð, og útséð að berin munu ná fullum þroska eftir eina og hálfa viku. Munu börn sem fullorðnir vera sett í það verkefni að tína aðalbláber, undir styrkri leiðsögn kerlingar og Snjófusar. Hendur barna eru sérlega vel til þess fallnar að tína ber, enda eru þær smáar og óstirðar. Ekki þýðir að röfla um barnaþrælkun og Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna við kerlingu, enda vitað að þessi tilteknu börn hafa gaman að berjatínslu og líta á þetta sem hvert annað sport.

Berjatínsla er fyrirbæri sem fáir hafa reynt sem fullorðnar mannverur. Flestir muna eftir berjatínslu úr æsku, en færri eru þeir sem hafa reynt þetta sport á fullorðinsárum. Er það því kerlingu sérlegt tilhlökkunarefni að kynna fyrir kerlingartetrinu Skrukku þetta skemmtilega sport, en Skrukka ætlar með vestur á firði. Mun nú koma í ljós hvort Skrukka hafi í sér þá seiglu sem til þarf svo hún verði mikilsverð berjatínslukona eins og kerling og Snjófus.

Vonandi hefur Skrukka líka haft rænu á því að safna krukkum, en kerlingu virðist Skrukka vera hálfrænulaus þessa dagana. T.d. í gær kom Skrukka heim til kerlingar og lagðist upp í sófann eftir að hafa heilsað kerlingu með drafandi röddu. Frá sófanum heyrðist svo tuð um þreytu og vinnuálag (svona eins og hún sé eina manneskjan í heiminum sem þurfi að vinna....), svo dó það tuð nú út, en Skrukka hafði þá sofnað í sófanum. Eftir nokkurn tíma vaknaði drottningin, teygði úr sér og stóð á fætur, sagði gúdbæ og fór.

Er það nú.....