15. nóvember 2005

Sokkermom

Kerling fór með trítluna í fimleika í gær og þar sem um nokkuð langan veg er að fara þá ákvað kerling að bíða eftir dömunni, enda lítill tími til að gera eitthvað á klukkutíma þegar umferðin er sem mest. Kerling var óskaplega sniðug, hitaði te á brúsa og tók Arnaldinn með. Sat svo bara í hugglegheitum og sötraði te og las bókina. Sem byrjar leiðinlega og er klisjukennd, en á 100 blaðsíðu þá snarbatnar hún og fer að verða áhugaverð og nokkuð góð.

En mikið fannst kerlingu gaman að fara í svona mömmuhlutverk. Fleiri mömmur voru þarna að bíða eftir börnum sínum. Ein var að læra, reiknaði einhver ósköp. Og ein prjónaði. Og ein spilaði við yngri börnin. Einn pabbi var þarna og hann gerði ekki neitt, sat bara og starði tómlega fram fyrir sig. Ætli þetta segi eitthvað um kynin? Erum við stelpurnar alltaf svona duglegar að finna okkur eitthvað að gera? Eða var þetta bara tilfallandi? Framhald í næstu viku, kerling ætlar svo sannarlega að endurtaka leikinn, alveg frábært að fá 100% frið til að lesa í friði og stúdera umhverfið.