Átökin við morgunverðarborðið

Kerling hefur núna í gíslatökunni ágætis tíma til að velta hlutunum fyrir sér, og eitt af því sem varð rannsóknarviðfangsefni hennar um mánaðarmótin síðustu, var hversu miklu heimilismenn eyða í fjölmiðla. Óhætt er að segja að kerling komst í illt skap við þá eftirgrennslan og sá það í hendi sér að það væri algjört prinsippatriði að eyða ekki svona miklu í þessa bannsettu fjölmiðla, enda tímaþjófar af verstu gerð. Setti hún karli stólinn fyrir dyrnar og sagði að það gengi ekki að eyða 5.000 krónum í áskriftarsjónvarp sem væri farið að troða auglýsingum inn í vinsælustu þættina, væri sífellt að hækka afnotagjöldin, væri uppfullt af amerískri lágmenningu og byði ekki upp á neitt almennilegt um helgar. Þar að auki væru mannræningjarnir svo aðgangsharðir að enginn friður væri hvort eð er til að horfa á sjónvarp á kvöldin. Og svo væri karl í námi og honum væri nú nær að nýta kvöldin til að efla vísdómsandann með lestri námsbóka. Karl kyngdi rökunum og viðurkenndi að þetta væri rétt hjá kerlingu, en eitt skilyrði setti hann þó, það var að kerling myndi segja upp Mogganum. Hún kæmist hvort eð er ekki yfir að lesa hann á hverjum degi vegna þessara sömu mannræningja, inn á heimilið kæmi aragrúi af ókeypis lesefni og að lokum væri karl orðin hundleiður á að þurfa að fara í Sorpu nokkrum sinnum í mánuði með allt blaðaruslið. Þarna stóðu karl og kerling í eldhúsinu, mændu geðvonskulega hvort á annað og þrættu um þetta dágóða stund. Orustan endaði með tapi beggja, karl sagði upp stöð 2 og kerling sagði upp Mogganum.

Sem voru þvílík mistök. Áskrift sjónvarpsins endar nefnilega ekki fyrr en um næstu mánaðarmót, en áskrift Moggans hætti um leið. Alveg dæmigert fyrir kerlingu að tapa spilinu með þessum hætti, enda hló karl dátt þegar þetta kom í ljós. En kerling bíður bara róleg, því sá hlær best sem síðast hlær. Hefur kerling séð af háttalagi karls að hann saknar Moggans meir en hann vill viðurkenna. Karl er oftast sestur á undan við morgunverðarborðið og er kominn á kaf í ókeypisleiðindablaðasnepilinn þegar kerling sest að snæðingi. Og kerling byrjar á því að spyrja kurteisislega hvort hann sé ekki bráðum búin að lesa blaðið. Fer svo að hamra með fingrum í borðið, andvarpa hátt og tala enn hærra, eða allt þar til karl lítur geðvonskulega upp frá blaðinu, pakkar því saman og segir gerðusvovel, þú mátt lesa blaðið. Þetta er náttúrulega bara sálfræðihernaður af bestu gerð sem Mossad yrði fullsæmd af, karl á eftir að brotna saman og viðurkenna mikilvægi Morgunblaðsins. Og kerling spáir því að hennar ástkæra blað eigi eftir að verða heimilisgestur fyrr en varir. Enda bráðnauðsynlegt að fylgjast með hverjir séu að gefa upp öndina hverju sinni.