Stormur

Í nótt dreymdi kerlingu storm sem feykti öllu um koll. Kerling átti fótum sínum fjör að launa. Í fyrrinótt komu sprungur í jörð og bifreið kerlingar, með fjölskylduna innanborðs, steyptist ofan í eina. Lenti reyndar mjúklega á botninum en kerling sá ólgandi hraunstrauminn allt um kring. Karl kerlingar, sem sat við stýrið, sagði hins vegar afar bjartsýnn; Iss, þetta verður allt í lagi.

Nú veit kerling ekki hvaðan á sig stendur veðrið. Hvort hún sé endanlega gengin af göflunum sökum yfirgengilegrar neikvæðrar umfjöllunar í fjölmiðlum um "ástandið í þjóðfélaginu". Eða hvort enn frekari erfiðleikar séu framundan. Neikvæðnin er farin að segja til sín. Meira að segja kerling, harðjaxlinn mikli, felldi tár þegar fyrsta frétt kvöldsins var lesin um niðurskurðinn í heilbrigðiskerfinu. Kerling er samt vongóð um betri tíð, a.m.k. hvað hana sjálfa varðar. Þannig er henni minnistæður draumur sem vitjaði hennar um miðbik júlí sl. Kerling var stödd í húsi. Húsið var afskaplega fallegt, risastórt, hátt til lofts og vítt til veggja. Bjart og með sérkennilegri viðarklæðningu sem minnti á stuðlaberg. Nýtískulegt en klassískt. Og kerling varð svo hamingjusöm í fallega húsinu sínu að hún hóf upp raust sína og söng eitt stykki aríu. Þegar kerling vaknaði upp af draumnum ómuðu ljúfir tónar hennar eigin raddar enn í huga hennar.

Vitur kona sagði kerlingu að halda vel utan um draumana. Þannig að kerling ætlar að reyna að halda þeim til haga.