Karl og kerling héldu til óbyggða í gær ásamt börnum sínum þremur. Var ferðinni heitið á Reykjanesið til gönguferða. Eftir að hafa ekið eftir greiðfærum og malbikuðum þjóðvegi, lá leiðin yfir mjög slæman malarveg. Þýska eðalkerran, sem er augljóslega fyrst og fremst ætluð fyrir hraðakstur á þýskum autobahn, var nú ekkert að rokka þarna á malarveginum, það verður nú bara að segjast. Karl var svo sem heldur ekkert að hægja ferðina þrátt fyrir ítrekuð aðvörunarorð kerlingar og ók hann greitt yfir með rólyndissvip, og rétt tyllti vinstri vísifingri á stýrið eins og um væri að ræða kjöraðstæður til aksturs.
Þegar svo sprakk á bílnum þá varð kerling ekkert voðalega hissa. Eiginlega hlakkaði hálfpartinn í kerlingu, enda hafði hún jú látið aðvörunarorð falla sem að venju voru hunsuð. Karl skipti um dekk með samanbitnar varir, kerling aðstoðaði glottandi og í bílnum mátti sjá stóreygð börn sem upplifðu þetta sem hið mesta ævintýri.
Karl ók eftir þetta ósköp varlega og þegar á áfangastað var komið heppnaðist gönguferðin vonum framar. Gengið var inn í fjall öðrum megin og út hinum megin, sólin skein meðan áð var og allir voru í ljómandi skapi, enda fátt betra fyrir heilsuna en góður göngutúr fjarri mannabyggðum.
Á leiðinni heim var rætt um bifreiðar, notagildi þeirra og tilgang. Þetta litla atvik leiddi hugann að því hvað nauðsynlegt er að vera vel búinn sé ætlunin að ferðast innanlands. Það er auðvitað alveg glatað að geta ekki farið rétt út fyrir þjóðveginn án þess að eiga hættu á það springi eða eitthvað gefi sig. Auðvitað hefði ekkert sprungið á dekkinu ef karl hefði ekið varlega, en ekki verður fram hjá því litið að eðalkerran hristist öll og skalf og það var bara ömurlegt að sitja í henni á þessum malarvegi.
Aldrei þessu vant voru karl og kerling sammála um að nú væri nóg komið, nú þyrfti að finna almennilegan bíl svo hægt væri að komast í almennilegar gönguferðir. Karl og kerling fóru við svo búið í bókabúð Máls og menningar og keyptu sér Swiss Mokka og landakort (fáranlega mikið til af malarvegum í landinu) og fóru svo á allar bílasölur bæjarins. Leitin bar engan árangur. Jafnfamt er búið að þræða allar netsíður, en ekki finnst draumabílinn. En ekki verður gefist upp.
Leitinni verður haldið áfram.
11. júlí 2005
Nú er nóg komið
Birt af Kerling kl. 11:01
|