Sveitarómantík

Sumarfrí skrukku hófst með miklum rigningum sem ágerðust eftir því sem skrukka og fylgdarlið fóru norðar í land. Í rúma tvo daga sást ekki til himins; reyndar var skyggnið svo slæmt að það þótti gott ef það náði heila tíu metra. Hvílíka þoku og rigningu hefur skrukka aldrei séð svona yfir hásumarið. Fjölkynngi kerlingar er þó með ólíkindum, en kerling hefur alltaf verið svolítið áttavillt og því fóru stigin 25 og heiðbláminn suður í borgina og urðu kerling, skrukka, snjófus og kompaní að haska sér suður tveimur dögum á undan áætlun.

Það var svolítið sorglegt að geta ekki skoðað galdrastaðina og soðið seyði og kyrjað nokkur stef. En svona í sárabætur þá kom skrukka auga á fálka, sel og sannfærðist loks að hún er og verður ekkert nema alvöru borgarbarn. Svona útkjálkar eru sko ekkert að gera sig, ekki í svona veðrum. Sveitarómantík er bara sveitarómantík þegar ekki sést skýhnoðri á himni og stigin eru a.m.k. yfir fimmtán, annars er þetta bara eymd, fátækt og volæði....og alveg hryllilega smekklaust. Hefur fólk ekki heyrt minnst á Ikea eða hvað?

En dagurinn í dag og gærdagurinn hafa verið himneskir. Skrukka hefur hrotið frameftir öllu, legið í sólbaði, farið á ylströndina, sníkt grillmat hjá vandamönnum og lesið nýjustu Potter bókina sem er bæ ðe vei hin ágætasta skemmtun og gefur hinum bókunum ekkert eftir. Einnig fór skrukka og ungi í Árbæjarsafn í dag og mikið er þetta safn nú yndislegt, sérstaklega í svona blíðskaparveðri.....ekta sveitarómantík og það í hjarta borgarinnar!