Vespudráp

Kerling býr í gróðursælu hverfi. Mjög svo indælt að flestu leyti, nema sá galli fylgir gjöf Njarðar að hér er mikið um örkvikindi sem gera kellu lífið leitt. Geitungar þar á meðal. Í koti kerlingar drepast að meðaltali tveir geitungar á dag. Er kerling orðin nokkuð lunkin við að drepa þessi kvikindi og notar til þess ýmis tól og tæki, en hársprey og flugnaspaði gefa bestu afköstin. Fyrst var kerling örlítið þjökuð af samviskubiti yfir drápunum, en nú eru morðin framin af yfirlögðu ráði, gengið er hreint og skipulega til verks, og geitungarnir yfirleitt dauðir innan 5 mínútnar frá þeim tíma er þeirra varð fyrst var.

En í kær kárnaði gamanið. Kerling fór að lesa um hryggleysingja Davids Attenborough, og sveiattan og sveiattan. Lítil kvikindi hafa persónuleika. Geta verið löt, dugleg, uppátækjasöm, mislynd...

Úbbs.

Átökin við morgunverðarborðið

Kerling hefur núna í gíslatökunni ágætis tíma til að velta hlutunum fyrir sér, og eitt af því sem varð rannsóknarviðfangsefni hennar um mánaðarmótin síðustu, var hversu miklu heimilismenn eyða í fjölmiðla. Óhætt er að segja að kerling komst í illt skap við þá eftirgrennslan og sá það í hendi sér að það væri algjört prinsippatriði að eyða ekki svona miklu í þessa bannsettu fjölmiðla, enda tímaþjófar af verstu gerð. Setti hún karli stólinn fyrir dyrnar og sagði að það gengi ekki að eyða 5.000 krónum í áskriftarsjónvarp sem væri farið að troða auglýsingum inn í vinsælustu þættina, væri sífellt að hækka afnotagjöldin, væri uppfullt af amerískri lágmenningu og byði ekki upp á neitt almennilegt um helgar. Þar að auki væru mannræningjarnir svo aðgangsharðir að enginn friður væri hvort eð er til að horfa á sjónvarp á kvöldin. Og svo væri karl í námi og honum væri nú nær að nýta kvöldin til að efla vísdómsandann með lestri námsbóka. Karl kyngdi rökunum og viðurkenndi að þetta væri rétt hjá kerlingu, en eitt skilyrði setti hann þó, það var að kerling myndi segja upp Mogganum. Hún kæmist hvort eð er ekki yfir að lesa hann á hverjum degi vegna þessara sömu mannræningja, inn á heimilið kæmi aragrúi af ókeypis lesefni og að lokum væri karl orðin hundleiður á að þurfa að fara í Sorpu nokkrum sinnum í mánuði með allt blaðaruslið. Þarna stóðu karl og kerling í eldhúsinu, mændu geðvonskulega hvort á annað og þrættu um þetta dágóða stund. Orustan endaði með tapi beggja, karl sagði upp stöð 2 og kerling sagði upp Mogganum.

Sem voru þvílík mistök. Áskrift sjónvarpsins endar nefnilega ekki fyrr en um næstu mánaðarmót, en áskrift Moggans hætti um leið. Alveg dæmigert fyrir kerlingu að tapa spilinu með þessum hætti, enda hló karl dátt þegar þetta kom í ljós. En kerling bíður bara róleg, því sá hlær best sem síðast hlær. Hefur kerling séð af háttalagi karls að hann saknar Moggans meir en hann vill viðurkenna. Karl er oftast sestur á undan við morgunverðarborðið og er kominn á kaf í ókeypisleiðindablaðasnepilinn þegar kerling sest að snæðingi. Og kerling byrjar á því að spyrja kurteisislega hvort hann sé ekki bráðum búin að lesa blaðið. Fer svo að hamra með fingrum í borðið, andvarpa hátt og tala enn hærra, eða allt þar til karl lítur geðvonskulega upp frá blaðinu, pakkar því saman og segir gerðusvovel, þú mátt lesa blaðið. Þetta er náttúrulega bara sálfræðihernaður af bestu gerð sem Mossad yrði fullsæmd af, karl á eftir að brotna saman og viðurkenna mikilvægi Morgunblaðsins. Og kerling spáir því að hennar ástkæra blað eigi eftir að verða heimilisgestur fyrr en varir. Enda bráðnauðsynlegt að fylgjast með hverjir séu að gefa upp öndina hverju sinni.

Stokkhólmsheilkennið

Tveir mannræningjar, rétt um hálfir metrar á hæð, hafa svipt kerlingu frelsi sínu. Þess vegna hefur lítið verið bloggað. En þrátt fyrir harðvítuga aðför, þá heillast kerling á einhvern undarlegan hátt af gíslatökuliðinu. Stokkhólmsheilkennið mun þetta víst vera kallað.

Veikindi

Í morgun þegar kerling barðist við að vakna, kom pirrað barn inn til hennar og tilkynnti að það hefði ekkert sofið. Hefði bara haft martraðir og verið þyrst alla nóttina. Þetta dugði til að vekja kerlingu. Í ljós kom að barnið var komið með háan hita. Anginn litli, vissi ekkert hvað var á seyði og fór að gráta þegar kerling kvað upp sinn dóm; Flensan.
"Dey ég þá núna?"
Eins gott að tala varlega.

Bollla bolla bolla!

Kerling borðaði bara eina bollu í dag. Ástæðan? Jú, kerling hafði ekki hugmynd um fyrr en rétt áður en vinnudegi lauk að embættið hafði splæst á bollur í öllum stærðum og gerðum. Kerling var ekki inni á starfstöðinni megnið af deginum og missti því af öllu sukkinu. Þegar kerling hélt heim á leið var ísskápurinn enn sneisafullur af bollum. Kerling fær sæluhroll þegar hún hugsar um morgundaginn. Það verður ekki erfitt að vakna á morgun.

Hýðistilfinning í rénum

Jæja. Það er komið vor. Það er komið brum á trjágreinarnar hér í dalnum og sumar greinarnar eru farnar að laufgast. Og dagurinn lengist. Kerlingu líður eins hún sé að vakna af dvala. Er farin að rífast og nöldra af endurnýjuðum krafti. Kannski tengist þessi tilfinning betri líðan, en núna á kerling að vera komin i góða tímabilið á meðgöngunni.

En hvað um það, draumarnir halda áfram að vekja mikla undrun hjá kerlingu. Í nótt sigraði Sylvía Nótt Júróvision og það var enginn annar en Páll Óskar sem tilkynnti klökkur úrslitin og sagði hágrátandi að loksins loksins hefðu Íslendingar unnið keppnina. Greinilegt að þessi úrslit hér heima hafa lagst á sál kerlingar.

En það er fleira sem leggst á sálina. Kerling var að skoða teiknimyndirnar í Fréttablaðinu í morgun. Ein serían heitir "Barnalán". Kerling las þetta sem "Barnaklám". Kerling er farin að verða gegnsýrð vegna vinnunnar og þyrfti eiginlega að gerast kaþólsk til að geta hitt prest reglulega og létt á sálinni (kerling sér sig stundum í anda í Rambóbol, með Rambóklút og Uzi vélbyssu, sallandi niður alla barnaperra) og farið með nokkrar maríubænir sér til friðþægingar.

Júróvision

Íslendingar kusu yfir sig Silvíu Nótt.
Verði þeim að góðu.