2. apríl 2004

Íslensk matargerð

Skrukka heimsótti Ísland ekki alls fyrir löngu. Þá var akkúrat liðið ár frá síðustu heimsókn hennar. Það er alltaf jafn gaman að koma heim, ekki síst til að heimsækja ættingja og vini. Skrukka reynir líka að bregða sér í búðir og kíkja á kaffihús. Henni finnst íslenska kaffið og meðlætið hreint himneskt. Ekki má gleyma matnum og voru það ófáar lambakótilettur og ófáir ýsubitar sem rötuðu inn fyrir varir skrukku. En eitt var það sem vakti athygli skrukku og var það hversu frumlegar íslenskar konur eru í eldhúsinu. Krafturinn í íslenskum eldhúsum er með ólíkindum. Nýjasta tískubólan mun vera Grænn kostur Hagkaupa eftir matarhönnuðinn (snoturt orð) Sólveigu Eiríksdóttur. Skrukka fékk alls níu rétti úr þeirri bók og varð mjög hrifin. Skrukka prófaði m.a. kartöflur í bátum ofnsteiktar með rauðlauk, sítrónum og rósmarín (slurp, smjatt), kaldur drykkur sem samanstóð úr appelsínum, sítrónum, klaka og engiferrót (ahhh) og köld jógúrtsósa með agúrkum og cuminfræjum (mmmm). Þó skrukka sé kjötæta mikil þá eru þarna margir réttir sem sóma sér vel sem meðlæti. Bókin var keypt og prýðir eldhúshilluna. Það er annað mál hvort mikið muni vera eldað úr þeirri bók. Skrukka er þekkt fyrir framtaksleysi í eldhúsinu. Hún hefur tekið sér til fyrirmyndar bandarískar stallsystur sínar sem eru kunnar fyrir það að elda sjaldan from scratch. Skrukka hefur þó einsett sér að taka íslenskar konur sér til fyrimyndar og hefur ákveðið að elda einu sinni í viku úr þessari bók, hvort sem um er að ræða kalda súpu eða hristing. Maturinn sem er eldaður frá upphafi er bara svo miklu bragðbetri en tilbúni maturinn, og eflaust hollari líka. Verst er þó hvað bragðgóður matur getur verið fitandi.